Paxxie - Stoppen met roken dagboek

De kans op terugval of een misstap is groot, wanneer je vasthoudt aan bepaalde overtuigingen, zoals:

1. als ik niet kan roken op een feestje is het niet gezellig; met andere woorden; eigenlijk kan ik de sigaret niet missen op feestjes.
2. als er maar niks ernstigs gebeurt, want dan weet ik dat ik zo weer begin met roken.
3. als ik me straks nog zo verdrietig/gestrest/etc voel, dan steek ik er een op.

In deze gevallen geef je jezelf een voorwaarde waaronder je toch nog zou mogen roken. Je leidt jezelf hiermee om de tuin. Je wilt een NIET-ROKER zijn, onder ALLE omstandigheden, waarom zou je dan nog dergelijke voorwaardes stellen? Je hebt die sigaret niet nodig! Wanneer je bovenstaande - of gelijkende - overtuigingen hebt, is er een grote kans dat je weer gaat roken. Op de een of andere manier kun je jezelf namelijk dusdanig manipuleren dat het er van komt;

1. je staat doodongelukkig op dat feestje en kijkt met weemoed naar de rokers, die zo gezellig staan te kletsen en roken. "Zie je nu wel, het is inderdaad niet gezellig zonder sigaret" denk je bij jezelf. Je raakt geirriteerd, gefrustreerd, en besluit een siggie te bietsen, wat kan jou het schelen, een feestje mag toch best gezellig zijn of niet dan?
2. en dan komt er een moment dat er iets ernstigs gebeurt / iets moeilijks. Stel nou dat er iemand overlijdt... dan heb je het zwaar, je bent verdrietig... en je denkt: "ik moet nu roken, ik heb het nu zo zwaar, ik heb een sigaret nodig". Tuurlijk denk je dat, want je hebt vastgehouden aan je overtuiging.
3. zeg het vaak genoeg tegen jezelf en je zult je "straks" nog precies zo voelen. Wederom manipuleer je jezelf, onbewust. Et voila; je hebt een reden gevonden om weer te mogen roken.

Het is een heel stom principe, maar het is meestal waar: als je denkt dat iets niet gezellig zal zijn, is het dat meestal ook niet. Als je denkt dat het je niet gaat lukken, lukt het je - meestal - ook niet. Het fenomeen heet een self-fulfilling prophecy. Je gedachten bepalen sterk hoe dingen uitpakken, met wat voor blik je naar de wereld om je heen kijkt. En achteraf zul je zeggen: zie je nou wel! Ik had gelijk!

Een self-fulfilling prophecy of zelfbevestigende voorspelling is een voorspelling die zichzelf direct of indirect waarmaakt. Een zelf-vervullende voorspelling is, in beginsel, een foute definitie van de situatie die een nieuw gedrag oproept dat het originele foute concept „waar maakt“. De verdachte geldigheid van de zelf-vervullende voorspelling veroorzaakt een opeenvolging van fouten. De voorspeller zal de daadwerkelijke opeenvolging van de gebeurtenissen als bewijs aanhalen om aan te tonen dat hij vanaf het begin af aan juist was.

Maak er op een positieve manier gebruik van! Zorg ervoor dat je een positieve blik hanteert, positieve gedachten. Natuurlijk heb je in het begin bij het stoppen met roken - en misschien na een tijdje ook nog wel - bepaalde overtuigingen over de toegevoegde waarde van een sigaret. Dat komt waarschijnlijk omdat je zoveel koppelingen hebt met een sigaret, zoveel associaties, dat is niet vreemd. Praat jezelf moed in!

Wat mij hielp, is om bepaalde overtuigingen los te gaan laten en voorwaardes waaronder ik zou mogen roken totaal verbannen. Daarmee haal je het achterdeurtje weg -> de sluiproute om toch weer met je oude vriendje herenigd te mogen worden. Hoe? Allereerst moet je ze herkennen! Wees dus alert op je eigen gedachten! En zeg vervolgens tegen jezelf:

• Ik heb geen sigaretten nodig, zelfs niet wanneer iets heel ergs gebeurt, zelfs niet wanneer een naaste komt te overlijden, zelfs niet wanneer ik zelf te horen zou krijgen dat ik nog maar 3 dagen te leven had. Ga uit van het ergste geval en zeg tegen jezelf dat je zelfs dan niet wil roken!
• Wat voor emoties ik ook maar mag ervaren, van intens gelukkig tot intens verdrietig, ik heb geen sigaretten nodig, ik wil niet roken.
• Zonder peuk = 2 keer zo leuk. Ook feestjes zijn leuk zonder sigaretten. Ook een terrasje pikken is leuk zonder te roken -> misschien nog wel leuker!!! Etc.
• Zelfs wanneer anderen rondom mij roken, zal ik geen behoefte voelen om mee te doen. Ik wil rookvrij zijn.
• Ik kan het!.....
• Ik ben rookvrij voor de rest van mijn leven. (oh jeetje, ja deze is best eng he? Voor de rest van je leven niet meer roken... elke roker schiet direct in de stres en steekt er spontaan eentje op wanneer ze er alleen al aan denken. Met deze zin maak je korte metten met eventuele mogelijkheden in de toekomst waarbij je weer naar de siggies zou "mogen" grijpen)

Wees creatief! Jij kent jezelf het best, dus jij weet ook wat je nodig hebt, als het aankomt op het omvormen van gedachten/voorwaardes/overtuigingen/etc.

Het is echt apart hoeveel je met het omvormen van gedachten kunt bereiken en het mooie is: jij kunt jouw eigen gedachten kiezen! Hoe vaker je dingen tegen jezelf zegt, hoe meer je ze ook gaat geloven. Op een onbewust niveau pik je dat op. Sommige mensen zeggen dat het vooral 's avonds en 's ochtends goed blijft hangen, wanneer je dit soort dingen tegen jezelf zegt (meer op zielsniveau of iets dergelijks) en sommige mensen zeggen ook dat het helpt om jezelf in de spiegel aan te kijken wanneer je dingen tegen jezelf zegt.

Het heeft mijzelf enorm geholpen. Ik heb inspiratie gehaald uit een boekje van Louise Hay; "je kunt je leven helen". Zij werkt met affirmaties (dingen tegen jezelf zeggen) en legt uit hoe het werkt. Om jezelf ertoe aan te zetten om te veranderen, is het goed tegen jezelf te zeggen: "ik ben bereid om te veranderen. Ik ben bereid om al mijn weerstand los te laten". Volgens haar zal het universum er dan voor zorgen dat dit ook gebeurt (een beetje zoals het principe van The Secret).

Wat ben ik toch weer educatief bezig vandaag, hihi! :D

Het gaat helemaal lekker hier, wat niet-roken betreft. Er zijn alweer twee maanden verstreken sinds die aller-allerlaatste peuk van mijn hele leven! En jah, daar ben ik blij mee, daar ben ik trots op!

Mensen, zet 'm op he, geef 'm van jetje! ;-)

Soms hou ik ervan om dingen te visualiseren, dat vind ik leuk en het is soms ook gewoon handig bij het benaderen van bepaalde dingen, waaronder roken! Dus ja mensen, deze wil ik jullie niet onthouden:

Een verslaving is eigenlijk een deel van jezelf; het hoort bij jouw gedragingen (het roken zelf), het zit in jouw gedachten ("ik wil een peuk" en zo tig varianten natuurlijk) en het zit in jouw gevoel, in je lijf (de nicotine en de effecten van nicotine op je hersenen en ook gevoelens - je ontspannen voelen, etc).

Als je wilt gaan stoppen met roken voel je een zekere gespletenheid in jezelf;

• de ene kant zegt duidelijk: ik wil niet meer roken! Dit is eigenlijk de kant in jou die heel verstandig nadenkt over dingen en jouw gezondheid voorop stelt.
• de andere kant blijft jengelen: aaah toe, doe nou toch nog een sigaretje, je hebt het verdiend, je hebt het nodig (en zo nog tig varianten). Dit is eigenlijk de kant in jou die op drang meegaat, plezier zoekt, niet te serieus bij dingen stil wilt staan, want deze kant wil gewoon roken, geen gezeur!

Als je nu eens deze twee kanten in jouzelf gaat zien als

• een grote ik (die doet wat goed voor jou is en jouw sterke kant reflecteert)
• en de kleine ik (die zeurt en het zo zwaar heeft, je zwakke kant zeg maar).

Je kunt dan besluiten om vanuit jouw grote ik, te zeggen: "weet je wat, kleine ik, ik ga jou helpen, ik ga jou beschermen want jij hebt het moeilijk en je hebt steun nodig. Je rookt je helemaal suf en dat is toch helemaal niet goed voor jou". Je ziet de kleine ik voor je staan - kleine ik ziet er eigenlijk best vertederend uit af en toe (al kan het ook een gigantische biatch/hufter zijn) - en je krijgt bijna pijn in je nek van het omlaag kijken... eigenlijk is het verbazingwekkend hoeveel invloed die kleine ik heeft, als je kijkt naar zijn of haar grootte: hij of zij ziet eruit als duimpje,  je kunt kleine ik zo tussen je duim en wijsvinger oppakken. De grote ik gaat verder:  "Ik zet jou voorlopig even op mijn rechter - danwel linkerschouder (wat je voorkeur is) - en ik neem de touwtjes in handen". En hoppa, daar gaat kleine ik de lucht in en wordt door grote ik op je schouder geplaatst, waar kleine ik zich al snel op zijn of haar gemak lijkt te voelen (kleine ik heeft een uitklapstoeltje mee, een parasolletje, paraplu, een mobiele mini-bar... ja het is duidelijk: kleine ik is voorlopig niet van plan te vertrekken)

Nou dat doe je dus; grote ik wil stoppen met roken en maakt dat besluit en zet kleine ik op de schouder. De grote ik neemt nu de overhand in hoe je je gedraagt en wat je denkt, maar die kleine ik (en nou zit ie ook wel verdacht dicht bij je oor, daar op je schouder) heeft momenten dat ie héél erg kan tegenstribbelen. En dan zie je 'm woorden in je oor fluisteren, soms heel zachtjes zodat je het bijna niet hoort en soms echt loeihard, want dan issie zwaar gefrustreerd. En wat fluistert die kleine ik dan? Nou....

• "ik wil roken.... ik wil roken... ik wil roken"
• "als ik nou gewoon stiekem 1 sigaret rook, niemand die het in de gaten heeft"
• "het stoppen gaat nog best makkelijk.... weet je wat, ik rook er toch nog een paar en dan stop ik daarna gewoon weer"
• "ik heb het zo ontzettend druk/zwaar/etc gehad vandaag, ik heb eigenlijk wel een sigaretje verdiend"
• "wat maakt die ene sigaret nou uit, ik kan er toch wel eentje roken, whatever..."
• "ik heb nog niet echt afscheid kunnen nemen van de sigaret, laat ik het wel goed doen"
• "ik hoef niet per sé te stoppen, ik zou ook kunnen minderen, gewoon drie per dag ofzo"
• "ik voel me zo rot/verdrietig/geirriteerd/kwaad, ik heb nu echt een sigaret nodig!!"
• "dit is toch echt niet het goede tijdstip om te stoppen, want... , weet je wat, ik stop over 2 weken wel"
• "ik heb zo'n trek"
• "afkicken is zo'n gedoe, ik geloof dat ik maar beter weer kan beginnen"
• "ik weet nu al dat het me niet gaat lukken, vooral niet op dat feestje aanstaande zaterdag"
• etc.
• etc.
• etc.

Tsja.. en dan kun je natuurlijk twee dingen doen:

1. De kleine, zeurende ik invloed laten uitoefenen en je door die gedachten die in je oor gefluisterd worden laten leiden -> en dus weer gaan roken
2. De kleine, zeurende ik een goeie rechtse (danwel linkse) geven en tijdelijk K.O. slaan!!! Haha, dat is nou niet bepaald lief he, voor de kleine ik... maar je snapt het principe: niet naar die gedachtes luisteren, wimpel ze af. Wees de grote ik, de verstandige ik, de ik die ervoor gaat zorgen dat jij jouw doel bereikt, en dat is: rookvrij zijn! De ik die ervoor zorgt dat jij je veel gelukkiger voelt, de ik die ervoor zorgt dat jij gezonder bent, dat jij je fitter voelt, dat je vrij kan ademen, dat je geld bespaard, dat je lief bent voor jezelf! (etc, etc, etc...)

Dus eigenlijk komt roken niet alleen neer op het verslaan van het nicotine-monster, maar het is ook een gevecht dat zich in jou afspeelt tussen de grote ik en de kleine ik, het gevecht in wie bepaalt welke gedachten jij hebt en hoe je met die gedachten omgaat. Ja.. zo zie ik dat!

Het fijne van langere tijd gestopt zijn, is dat kleine ik het op een gegeven moment vrijwel compleet heeft opgegeven om überhaupt nog dingen in je oor te fluisteren (tsja.. wat wil je.. hoe zou jij reageren als je regelmatig K.O. gemept wordt?). Het merendeel van de tijd ligt ze tegenwoordig op mijn schouder te pitten, er is geen lol te beleven met die meid, dat kan ik je zeggen! En zo nu en dan heeft ze even een opleving, en dan staat ze daar weer, aan mijn oorlelletje te trekken om aandacht, en hoor ik af en toe nog even een soort vage echo "rooooookeeeeeennn....", maar dat is zo zachtjes dat het geen invloed meer op mij heeft. De grote ik heeft het gevecht gewonnen en heeft zich gevoed met vele positieve invloeden van het rookvrije bestaan, waardoor de motivatie om rookvrij te blijven alleen maar groter is geworden en zich intenser heeft gevestigd in mij.

Dus mensen, vooral de mensen die net zijn gestopt: je weet het -> die kleine zeurende ik -> luister er niet naar! Luister naar grote ik! Kleine ik probeert je om de tuin te leiden en als je daarop inspeelt dan ben je zo weer verslaafd en kun je weer overnieuw beginnen en dat is gewoon niet wat je wilt, echt niet, geloof me!!!

Komtie weer aan: want zonder peuk is immers twee keer zo leuk, jippieeeeee!

Geen prins op het witte paard voor mij...

Geen valentijnsbrieven...

Geen kaartjes...

Geen rozen...

Geen geliefde...

Maarrrr...:

Mijn valentijnsgeschenk is: dat ik vandaag de magische grens van 1000 ongerookte peuken heb behaald!!! Jippie!!! Het gaat lekkerrrrrrrr ;-) Op naar de 2000!

Ik wens jullie allemaal een happy valentinesday, en een rookvrije natuurlijk!!! ;-) We weten het he; liefde heeft geen nicotine nodig!

Ik ben er zo heilig van overtuigd dat ik voor de rest van mijn leven rookvrij wil blijven en blijf, dat het moeilijk te bevatten is dat er mensen zijn die gestopt zijn met roken, met de gedachte; ik word over een tijdje gewoon een gelegenheidsroker.

Dat hoorde ik gister uit de mond van een ex-rookster. Ik stond echt even met mijn oren te klapperen! (aanvankelijk had ik de neiging om heel hard "NEEEEEHEEEEE" te roepen, haar bij de schouders te pakken en haar eens goed door elkaar te rammelen, maar ik besloot dat toch maar niet te doen)  Zo over een jaartje dacht ze wel weer te kunnen beginnen, gewoon eens een sigaretje af en toe. Mijn eerste vraag was natuurlijk; "waarom ben je nu dan niet al een gelegenheidsroker?" "Ja nu ben ik nog bang om terug te vallen in mijn oude patroon, maar als ik een jaar ben gestopt kan ik dat wel. Mijn pa is ook een gelegenheidsroker" was haar antwoord.

Jeetje, ik wens haar nu alvast heel veel succes! Ik heb haar verteld dat ik er niet in geloof, dat ik in levende lijven heb ondervonden dat het niet werkt -> althans voor mij niet (misschien voor haar wel, who knows?). Vroeger kon ik het wel, af en toe roken (alleen in het weekend met uitgaan), maar toen ik eenmaal elke dag ging roken kreeg ik dat patroon er niet meer uit. Uiteindelijk ben ik een keer 8 maanden gestopt -> maar toen ik daarna 'gewoon weer eens' een peuk rookte met uitgaan, was ik binnen de kortste keren weer verkocht en verslaafd. Zo zonde!

Ergens snap ik de gedachtengang niet. Je wilt toch niet meer roken? Daarom ben je toch gestopt? Blijkbaar vindt zij het toch nog steeds leuk en lekker, aangezien zij de gedachte heeft om over een jaar weer te gaan roken. Zelf kan ik me er totaal niets bij voorstellen. Zelfs al zou ik het kunnen - gelegenheidsroken - ik zou er echt niet voor kiezen!!! (want  A) wat heeft het voor toegevoegde waarde? het is juist lekker om rookvrij te zijn en B) de kans dat je terugvalt is enorm - 90%, kortom C) HET IS HET NIET WAARD!

Ze zei wel nog dat ze het gewoon een eng idee vond om te zeggen: ik rook NOOIT meer, ik MAG nooit meer. Goed, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Tsja... de oplossing? -> tegen jezelf zeggen dat het wel mag, alleen het moment waarop je gaat roken telkens uitstellen zodat het er niet van komt?

Ach ja, zo zie je maar weer; niet iedereen denkt er hetzelfde over, niet iedereen is even vastberaden in het niet-roken. Hoeft ook niet natuurlijk! Ieder doet zijn eigen ding! (stiekem hoop ik natuurlijk dat ze haar gedachte nog bijstelt en gewoon nooit meer een siggie opsteekt)

Maak er allemaal weer een heerlijk rookvrij dagje van vandaag!!!

Eitje! toch? Dat doen we ff ;-)

Er zijn meerdere vormen van geweld toebrengen aan jouw lichaam, die je misschien niet als dusdanig zou (h)erkennen; overmatig alcohol drinken (een avondje flink doorhalen in de kroeg bijv.), ongezond voedsel tot je nemen (weinig groenten/fruit, veel vet en suikerproducten eten, overmatig eten of juist veel te weinig), je grenzen overschrijden (lang doorwerken terwijl je moe bent)… roken hoort daar ook bij.

Niet roken is lief zijn voor jezelf, liefde voor jezelf hebben.

Niet-roken is een keuze. Gedachten die opborrelen over roken -> de keuze is aan jou wat je ermee doet: ga je mee in de drang en begin je weer? Of kies je ervoor niet naar die drang of gedachten te luisteren? -> dat laatste uit respect voor jouw eigen lichaam dat je gezond wilt houden (je hebt immers maar 1 lichaam waarmee je het moet doen dit leven). Jij hebt controle over jouw eigen gedrag en gedachten en daarom is het ook een keuze! Je bent geen hulpeloos slachtoffer, je wordt niet gedwongen om te roken of iets dergelijks. Het is een keuze. (je denkt misschien; controle over mijn eigen gedachten? Ja, veel meer dan je aanvankelijk dacht!)

Ik ben overtuigd in mijn rookvrije leven. Ik wil geen sigaretten meer.

Toch heb ik soms gedachten over sigaretten, vooral als ik ze om me heen heb. Vandaag nog; ik sta op het station en ga even een broodje halen bij de Appie. Ik sta aan de kassa en er flitst een gedachte voorbij; “zal ik peuken halen?” Of ik sta aan de kassa bij de Aldi, waar je achter de band de peuken uitgestald en voor het grijpen hebt liggen. Ook dan; “zal ik?”. Raar dat ik zo’n gedachten heb, want ik wil niet meer roken. Ik kaats de gedachten af… en nu ’s avonds als ik eraan terugdenk, denk ik bij mezelf; eigenlijk logisch, dat ik die gedachte vandaag had. Waarom? Dit was de eerste keer dat ik weer bij die Appie stond, waar ik regelmatig sigaretten ging halen in het verleden. Dat is een klein patroon dat er nog uit moet slijten. Het was maar een gedachte!!!

Ik merk dat ik assertiever ben en mijn emoties op een meer pure wijze ervaar. Ik gooi het eruit, als ik ergens mee zit. Ik schreeuw, als ik kwaad ben. Ik stamp op de vloer, als ik me ergens over frustreer. Ik maak een vreugdedansje en gil het uit, als ik blij ben -> in plaats van: ik rook een peuk als ik verveeld / moe / geïrriteerd / gefrustreerd / boos / verdrietig / blij ben, waarmee ik eigenlijk alles een beetje dempte. Raar, hoe ik vroeger die giftige stoffen in mijn eigen lijf pafte, elke keer weer, siggie voor siggie.

Maar ik heb besloten dat mijn gevoel er mag zijn, in al zijn hevigheid. Ik kom door al die gevoelens heen, daar heb ik geen sigaretten voor nodig. Waarom zou je geweld aan jouw eigen lichaam toebrengen als je kwaad bent op een ander? (je steekt een peuk op, op zo’n moment) Volgens mij kun je dan nog beter even flink schreeuwen (in een afgezonderde ruimte), tegen een boksbal aan trappen, of je woede uiten aan die persoon (op een sociale, respectvolle manier wel) . Ik kan er zelfs van genieten, van mijn gevoelens. Ik laat ze eruit! Geen rookgordijn meer, ik rook mijn gevoelens niet langer weg.

Waarom zou je überhaupt vrijwillig jouw eigen lichaam geweld aan doen? Ongeacht de omstandigheden, onder wat voor omstandigheden dan ook…

·        Omdat het lekker is?

·        Omdat je het nodig hebt?

Dat is toch klinklare onzin!!! Er zou toch nooit een reden mogen zijn!!!

Ik lees:

·        Omdat je verslaafd bent -> je kunt van je verslaving afraken; jij bepaalt immers jouw gedrag

·        Omdat je denkt het nodig te hebben -> gedachten kun je omvormen

Kies voor een rookvrij leven!!!